Aðstæður í Fossvoginum voru með besta móti þegar að okkar menn mættu Víkingum sem hafa ekki riðið feitum hesti frá Íslandsmótinu enn sem komið er, von mín fyrir þennan leik var að Blikar héldu uppteknum hætti og yrðu ekki þessi feiti hestur. Byrjunarliðið var sem hér segir Ingvar Kale kom inn í markið fyrir Sigmar, Arnór Sveinn Aðalsteinsson, Elfar Freyr Helgason, Kári Ársælsson (F) voru í vörninni ásamt Kristni Jónssyni sem var í byrjunarliði fyrsta skipti í þónokkurn tíma. Jökull Elísabetarsson, Guðmundur Kristjánsson, Rafn Andri Haraldsson, Andri Yeoman og Kristinn Steindórsson voru á miðjunni og köntunum en frammi var Dylan Jacob Macallister.
Blikaliðið byrjaði af miklum krafti og menn voru á einu máli í stúkunni um að nú yrði gaman í Víkinni en Blikar hafa ekki unnið þar síðan árið 2002, það voru rétt rúmar 6 mínútur liðnar af leiknum þegar að Blikar náðu að opna vörn Víkinga. Boltinn barst þá út á hægri kantinn á Arnór Svein sem gaf fyrir á Rafn Andra, hann sendi boltann á Dylan sem kláraði færið vel og setti boltann neðst í vinstra hornið. 10 mínútum seinna þá fékk Dylan boltann inn á teig og komst í gott færi en náði ekki að leggja boltann fyrir sig og Víkingar náðu að hreinsa. Stuttu síðar átti Andri Rafn fast skot að marki Víkinga en boltinn fór beint á markið og Magnús Þormar greip boltann örugglega. Fyrstu 20 mínúturnar liðnar og okkar menn mikið betri, héldu boltanum niðri og voru að spila sig upp völlinn og náðu oftar en ekki hættulegum boltum fyrir markið sem að skiluðu sér með marki eða góðum færum. Það var því eins og rennblaut tuska þegar að Víkingar náðu sinni fyrstu sókn eftir rúmar 20 mínútur og skoruðu úr sínu fyrsta skoti á markið, Húsvíkingurinn Baldur Ingimar Aðalsteinsson fékk þá boltann út á hægri kanti eftir að Kári Ársælsson tæklaði boltann frá Marteini Briem sem virtist vera að komast í gegn. Baldur afgreiddi boltann laglega neðst í fjær hornið og var eiginlega ekki hægt að ætlast til þess að Ingvar myndi ná að verja þetta skot, spurningamerki verða hinsvegar sett við varnarleikinn? Eftir þetta þá dó allt spil Blika og Víkingar gengu á lagið, Baldur átti aftur skot stuttu síðar af löngu færu en Ingvar sló boltann frá. Þegar að hálftími var liðinn af leiknum þá kom flottasta mark leiksins, Blikar voru komnir nokkuð framarlega og gerðu tilraun til að spila sig upp völlinn, það fór ekki betur en svo að þeir misstu boltann á hættulegum stað. Víkingarnir Marteinn Briem og hinn 17 ára gamli Viktor Jónsson spiluðu vel á milli sín á miðjunni og vörn Blika leit ekkert sérstaklega vel út. Marteinn fékk boltann frá Viktori og rauk út á hægri kantinn, Viktor tók hlaupið í átt að vítateig Blika og fékk glæsilega sendingu frá Marteini rétt innan við vítateigslínuna. Afgreiðslan var virkilega flott, Viktor tók boltann á lofti innanfótar og sett hann efst í hægra hornið framhjá Kale. Staðan skyndilega orðin 2-1 og Víkingar farnir að gera sér vonir um sín fyrstu 3 stig í langan tíma eða bara sín fyrstu stig síðan í maí. Þeir grænu vöknuðu aðeins við þessi tilþrif Víkinga og Rafn Andri átti stuttu seinna skot að marki sem að Víkingar björguðu á marklínu.
Í seinni hálfleik þá bjuggust nú einhverjir stuðuningsmenn við breytingum á Blikaliðinu en Óli hélt óbreyttri liðskipan í seinni hálfleik, það kom því ekkert á óvart þegar að Víkingar voru nærri búnir að bæta við þriðja markinu í upphafi síðari hálfleiks. Það voru títt nefndir Marteinn Briem og Viktor Jónsson, Marteinn átti þá skot sem að Ingvar varði gríðarlega vel. Boltinn barst frá honum til Viktors sem reyndi skot að marki en Arnór náði að bjarga á síðustu stundu og þar voru Blikar heppnir. Fyrstu 20 mínúturnar í seinni hálfleik þá má segja að Viktor hafi stimplað sig vel inn en hann var óheppinn að bæta ekki við marki bæði þegar að hann átti skalla í stöng og skot úr markteig sem að Ingvar varði. Blikar vildu fá vítaspyrnu þegar Dylan átti skot að marki en það hefði verið harður dómur, bæði lið gerðu breytingu á liði sínu þegar um 25 mín voru eftir. Fyrirliðinn Kári Ársælsson fór þá út af fyrir Finn Orra og markaskorarinn Baldur Ingimar fór af velli hjá Víkingum fyrir Þorvald Svein, stuttu seinna fór svo Marteinn Briem meiddur af velli hjá Víkingum og inn kom Kjartan Dige. Markahæsti maður Íslandsmótsins Kristinn Steindórsson færði sig eftir þetta meira inn á miðjan völlinn, Andri Rafn fór út á vinstri kantinn. Loksins fóru að sjást hreyfingar án bolta og það Blikaspil sem að áhorfendur þekkja, ekki þessar endalusu kýlingar fram völlin sem að minna á gamla tíma sem fáir vilja tala um. Kjötið Guðmundur Kristjánsson jafnaði á 78 mínútu, Kristinn Steindórsson fékk boltann og lék laglega á Víkinga. Hann sendi boltann út til vinstri á Andra Rafn sem lagði boltann út á Guðmund Kristjáns, boltinn endaði neðst í vinstra horninu eftir fast skot. Einföld sókn með góðu spili og Blikarnir farnir að sýna sitt rétta andlit. Eftir þetta kom Olgeir inn á vinstri kantinn fyrir Rafn Andra sem var búinn að leggja upp bæði mörk Blika í leiknum. Breiðablik sótti ýfið meira síðustu mínúturnar og hefði á góðum degi getað stolið öllum 3 stigunum en Víkingar eru sennilega að sama skapi ósáttir með að hafa ekki náð að klára þennan leik í upphafi síðari hálfleiks.
Ef það ætti að velja mann leiksins þá myndi ég sennilega velja Víkinginn Viktor Jónsson, Dylan spilði vel og Elfar virkaði á köflum sterkur sem að gerir nýjustu fréttir af hans málum ekkert sérstakar fyrir Blikaliðið í sumar þó að það sé alltaf frábært þegar að ungir menn komast á samning erlendis. Kristinn Steindórson náði sér ekki á strik fyrr en að hann var komin í holuna fyrir aftan Dylan og gat farið að taka menn á búa til pláss. Ekki veit ég hvort að stuðningsmenn Blika eru svona svakalega kröfuharðir en þeir voru lang flestir hundfúlir eftir þennan leik og það réttilega, liðið spilaði vel fyrstu 20 mínúturnar og síðustu 20 mínúturnar. Það hafa allir skoðun á liðinu og það var virkilega gaman á Kópavogsvelli þegar að liðið spilaði gríðarlega vel á móti sterku Keflavíkurliði, næsti leikur liðsins er á móti Þór á Kópavogsvell núna á laugardaginn klukkan 16:00 og menn ættu að geta búið til góða stemmningu.
Rífum þetta upp og skemmtum okkur, bæði inni á vellinum og uppi í stúku. Auðvitað er alltaf skemmtilegast þegar að vel gengur en liðið okkar er búið að vera á stöðugri uppleið síðustu ár og menn mega ekki gleyma því þó að það sé smá hökt í gangi núna. Það er allt til alls hjá klúbbnum og stöðugt koma upp nýjir drengir sem maður vill sjá meira af auk þess sem að liðið er ungt og þar eru gríðarleg tækifæri. Það er frábært að kröfurnar séu miklar, það er frábært að menn pirri sig á úrslitum sem eru eitthvað annað en sigur, það er frábært að vera Íslandsmeistari. Er þetta óþolandi jákvæðnistugga sem að er til þess fallinn að slá ryki í auku allra Blika sem voru brjálaðir eftir leikinn í gær? Já kannski er það svo en þetta eru samt staðreyndir, það þarf lítið að gerast til að Íslandsmeistararnir fari að blanda sér í toppinn. Liðið er 3 stigum frá FH sem að menn vilja meina að sé jafnvel að detta í toppbaráttuna, hagstæð úrslit í næstu leikjum og það gæti allt opnast. En það þarf þá líka að vinna næstu leiki svo mikið er víst, byrjum á því að sigra Akureyringanna á Laugardaginn. Það má að minnsta kosti gera ráð fyrir miklu stuði í stúkunni þegar að stuðningsmenn Þórsarara þeir Mjölnismenn mæta og láta væntanlega vel í sér heyra. Sjáumst í grænu á Laugardaginn og ekkert ands#%$* kjaftæði!
KIG