Róðurinn heldur áfram að vera þungur hjá okkar piltum. Í gær komu Eyjamenn í heimsókn og við orðin langeyg eftir sigri eftir 1 stig í síðustu fjórum orustum. Eins og oft áður í sumar þá leit allt þokkalega út í byrjun og í raun allan fyrri hálfleikinn. Þeir grænklæddu léku oft prýðilega á milli sín og sást glitta í tilþrif sem við þekkjum frá þeim köppum sem voru inná grasinu. Oft skapaðist hætta við mark Eyjapeyja. En liðið lekur mörkum og það var því í takt við sumarið að gestirnir komust yfir snemma leiks.
Okkar piltar voru þó snöggir að jafna og var það eftir magnaðan sprett endanna á milli eftir hornspyrnu gestanna. Þá tók "bakvörðurinn" Guðmundur Kristjánsson á rás frá eigin vítateig með hálf Eyjaliðið á hælunum og knöttinn á tánum. Sprettharkan var slík að gestirnir náðu ekki til hans og sló hann ekki af fyrr en hann hafði komið knettinum skemmtilega milli fóta varnarmanns gestanna og var eftirleikurinn auðveldur fyrir Kristinn Steindórs sem stýrði honum í netið.
Fyrri hálfleikurinn var vel leikinn af báðum liðum, opinn og skemmtilegur og Blikar ívið hætturlegri. En leikar stóðu 1-1 á meðan leikmenn fengu sér tesopa.
Eins og oft áður í sumar þá gáfu Blikar eftir þegar leið í síðari hálfleikinn. Eyjamenn komust yfir á 60. mínútu og styrktu varnarleikinn eftir það. Það gekk erfiðlega að skapa færi en við fengum þó eitt dauðafæri þegar Kristinn Steindórsson var á auðum sjó í teignum en markvörður gestanna gómaði knöttinn eftir skot okkar manns.
Staðan er þannig að við sitjum í 9. sæti með jafnmörg stig og Grindavík sem er í 10. sætinu. Höfum fengið 28 mörk á okkur í 15 leikjum sem er fullmikið af því góða. Það eru þó 7 leikir eftir sem þarf að nýta til að draga skipið á flot aftur eftir strandhögg sumarsins. Það vita allir að sem þekkja til við höfum mikið af stórgóðum leikmönnum í okkar röðum. En það þarf að skerpa á einhverju til að ná betri úrslitum og er ég viss um að ef menn vissu hvað það er þá væri búið að því. Bítum á jaxlinn.
Eins og áður: Áfram Breiðablik.