Það fór ekki framhjá neinum skellur okkar Blika í síðasta leik og hvar við vorum allt í einu stödd eftir hann. Fótboltaheimurinn hér heima logaði, sögubækur voru opnaðaður og þeirri spurningu velt upp hvort að í fyrsta sinn í sögunni væri ríkjandi Íslandsmeistarar að falla niður um deild.
Við Blikar höfum brotið niður marga múra síðustu 2-3 ár og upplifað margt í fyrsta skiptið - þetta var þó ekki nýjung sem neinum hugnaðist. Óhætt er að segja að pressan hafi því verið á okkar piltum. Allt frá því lokaflautið gall á Kópavogsvelli fyrir 6 dægrum hefur soðið á leikmönnum og öllum kringum liðið og þykist sá sem þetta ritar vita að menn hafi nýtt þessa daga vel til að mæta vel undirbúnir til leiks.
Það lá fyrir að við Blikar þyrftum að fara norður yfir heiðar og mæta þar Þorpspiltum í Þór. Heimavöllur þeirra hefur verið mikið vígi og stigin hafa ekki beinlínis verið á tilboði fyrir kappliðin sem mætt hafa þangað til leiks.
Til að auka enn frekar á pressuna þurftu tveir af okkar reynslumeiri mönnum að sitja í skammarkróknum vegna leikbanns og reyndi það enn frekar á hópinn sem hefur þynnst töluvert eftir því sem haustið hefur nálgast í ár. Þá lá fyrir að tap í leiknum myndi setja allt í uppnám fyrir síðustu umferðina þar sem markheppnir Garðbæingar koma í heimsókn. Það þarf ekki að minna neinn á að vörnin hjá okkur hefur ekki verið að loka búrinu neitt sérstaklega vel í sumar og það var ekki freistandi kostur að mæta þeim bláu í blússandi fallbaráttuleik. Þetta mál þurfti að klára fyrir norðan. Það vissu allir.
Margur Blikinn sat því spenntur fyrir framan tölvuskjáinn og fylgdist með textalýsingu frá leiknum og refresh-takkinn var brúkaður óspart. Það var því ekki til að hækka brúnina á mönnum þegar fyrsta melding frá Akureyri var að knötturinn syngi í netinu hjá okkur Blikum! En til að gera langa sögu stutta þá sigruðust okkar piltar á þessu mótlæti og menn stigu upp. Kristinn Steindórs, Guðmundur Kristjánsson og fyrirliði vor Kári Ársæls voru meðal þeirra sem bitu á jaxlinn og sýndu úr hverju þeir eru gerðir. Olgeir kom inn í bakvörð og var grjótharður í sinni nálgun. Menn sýndu kapp, dug og þor sem hefur oft vantað upp á í sumar. Guðmundur steig fram um miðjan hálfleikinn og sendi þann hnöttótta í netið með afar vandaðri spyrnu. Félagi hans af Kópavogsvellinum Kristinn Steindórs hristi svo af sér útivallargrýluna, sýndi þannig takta í seinni hálfleiknum að Þórsvörnin og markvörður komu engum vörnum við. 2-1 fyrir Blika og þeir grænklæddu vörðu forystuna með kjafti og klóm í lokin. Liðið var ekki bara að berjast heldur einnig að leika vel og skapa færi - Kristinn hafði til að mynda kannað styrkleika tréverksins á Þórsvelli í fyrri hálfleik en knötturinn þeyttist af stönginni beint í fangið á markverði Þórsara.
Frábær sigur okkar manna undir mikilli pressu. Það er á svona stundum sem menn verða að stíga upp og það var svo sannarlega gert í gær. Ánægjulegt var að sjá vígamanninn Guðmund Pétursson aftur í eldlínunni eftir erfið meiðsli. Blikaliðið hefur saknað kraftsins í þeim kappa í sumar.