ÞAÐ ERU ENGAR MYNDIR Á SKORKORTINU

ÞAÐ ERU ENGAR MYNDIR Á SKORKORTINU

Besti dagur sumarsins 2026 kom viku fyrir sumardaginn fyrsta, þann 17. apríl. Kópavogsvöllur skartaði sínu fegursta þegar fólk streymdi í Smárann til að fylgjast með leik Breiðabliks og ÍA í Bestu deildinni. Sól skein í heiði, það var nánast logn og hiti um það bil sjö gráður á Celsíus. Það var bersýnilega hugur í mönnum, fyrsti heimaleikur liðsins á tímabilinu eftir gott jafntefli gegn Víkingum fyrir viku, stúkan troðfull og margir í þeirri gömlu. Rétt fyrir leik birtist óvæntur gestur í Blikabúningi á pöllunum, Árni Þór Freysteinsson, sem líklega er einhver mesti KA-maður landsins (hann tekur skýrt fram að hann er alls ekki úr Þorpinu) en hann varð Íslandsmeistari með liðinu árið 1989. Skýringin á veru hans var einföld, sonur hans, Ívar Örn, er mættur í miðvörðinn hjá okkar mönnum. Meira um þá feðga síðar.

Lið Breiðabliks var þannig skipað að Anton Ari var í markinu að venju, Valgeir, Davíð, Ívar og Ásgeir Helgi í vörninni, Andri Rafn, Viktor Karl og Höskuldur á miðjunni og Óli Valur, Kristófer Ingi og Ágúst Orri í fremstu víglínu.

Gísla fagnað að hætti hússins

Án þess að það sé gert að aðalatriði í þessari djúpgreiningu á leiknum þá verður ekki hjá því komist að nefna að í liði ÍA var býsna kunnuglegur leikmaður, Gísli Eyjólfsson. Hann var boðinn hjartanlega velkominn strax á fimmtu mínútu með kurteislegu broti úti á miðjum velli og eins og til að tryggja að hann myndi ná skilaboðunum var hann aftur felldur níu mínútum síðar. Að öðru leyti má segja að ung kona fyrir aftan tíðindamanninn í stúkunni hafi súmmerað upp fyrstu tuttugu mínúturnar þegar hún dæsti: „Það er bara ekkert að frétta.“ Þá var eins og við manninn mælt að skyndilega var nefndur Gísli með boltann á auðum sjó fyrir utan teig og lét hann að sjálfsögðu skotið ríða af en Anton Ari varði í horn. Okkar gamla félaga var þakkað kærlega fyrir þetta atriði með laufléttu broti á 33. mínútu.

Hver hefur fengið bolta í hönd?

Þá fóru hlutir að gerast. Ívar Örn átti hörkuskot í teig ÍA eftir hornspyrnu sem fór í hönd varnarmanns og að sjálfsögðu var víti réttilega dæmt. Gestunum fannst þetta harður dómur og mótmæltu kröftuglega. Mátti jafnvel heyra hinn brotlega vísa í frægasta Akurnesing mannkynssögunnar, Jón Hreggviðsson frá Rein í Íslandsklukkunni eftir Halldór Laxness (bærinn er í póstnúmerinu 301 á Akranesi): „Fékk ég bolta í hönd eða fékk ég ekki bolta í hönd? Hver hefur fengið bolta í hönd og hver hefur ekki fengið bolta í hönd? Hvenær fær maður bolta í hönd og hvenær fær maður ekki bolta í hönd? Fari í helvíti sem ég fékk bolta í hönd. Og þó.“

Fyrir aftan tíðindamanninn heyrðist unga kona segja með kvíða í röddinni: „Höskuldur getur verið svo kaldur á vítapunktinum.“ Þær áhyggjur reyndust algjörlega óþarfar því að fyrirliðinn setti boltann af öryggi í netið.

Reif sig úr úlpunni

Skagamenn voru ekki af baki dottnir því að litlu síðar björguðu okkar menn á línu og síðan var skallað yfir markið. Uppbótartíminn var fjórar mínútur og á þeirri síðustu hitnaði heldur betur í kolunum á hliðarlínunni. Þjálfararnir Lárus Orri og Ólafur Ingi ræddu málin af takmarkaðri yfirvegun og fengu báðir gult spjald að launum. Sá að norðan lét sig ekki muna um að fara með ræðu fyrrnefnds Jóns Hreggviðssonar úr öðru bindi Íslandsklukkunar með smá tvisti: „Einusinni var ég svartur. Nú er ég grár. Bráðum verð ég hvítur. En hvort ég var svartur grár eða hvítur þá hræki ég á réttlæti utan það réttlæti sem er í sjálfum mér … Lárusi Orra Sigurðssyni – úr Þorpinu.“ Þá var Ólafi Inga nóg boðið og reif sig úr þjálfaraúlpunni. Í sama bili var flautað til hálfleiks.

Lítið gert með dómafordæmi

Síðari hálfleikur hófst þannig að Ólafur Ingi var aftur kominn í úlpuna. Það dugði þó ekki til því að Gísli komst fljótlega einn í gegn en Anton Ari varði frá sínum fyrrum félaga. Óli Valur átti laust skot framhjá en mínútu síðar kom eitthvert los á okkar menn og gestirnir náðu hörkuskoti í rammann og yfir. Ívar Örn var ekki sáttur með félaga sína og lét þá heyra það á ósvikinni norðlensku. Þeir sem hafa spilað knattspyrnu með föður hans hugsuðu allir í kór: „Det har han ikke fra fremmede“ – enda hefur Akureyri löngum verið talin hálfdanskur bær.

Viktor Karl og Kristófer Ingi fóru út af fyrir Arnór Gauta og Jónatan Guðna Arnarsson á 67. mínútu og nokkrum mínútum síðar vildu gestirnir fá víti og vísuðu í dómafordæmi frá því í fyrri hálfleik en á það var ekki hlustað. Einn þeirra hvæsti þá að hætti sveitunga síns af Rein: „Vont er þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti,“ og uppskar gult spjald fyrir. Reyndar hefði hann átt að fá seinna gula nokkrum mínútum síðar og var þá skipt af velli. Nema hvað að í sömu svifum áttu gestirnir skot í slá og þar skall hurð óþarflega nærri hælum.

Mannkærleikur Gísla

Undir lokin fóru Höskuldur og Andri Rafn út af fyrir Kristin Steindórsson og Anton Loga. Það var sannarlega gaman að sjá hann aftur inni á vellinum  – og meira að segja hanskana. Þegar 90 mínútur stóðu á klukkunni kom í ljós að hitinn á hliðarlínunni hafði ekkert minnkað því að báðir aðstoðarþjálfararnir voru sendir í sturtu. Áfram héldu gestirnir að herja á okkar menn. Gísli fékk enn eitt tækifærið til að spilla fyrir sínum gömlu góðu vinum en ákvað að láta bjarga í horn af mannkærleikanum einum saman. Á lokamínútunum kom Arnar Bjarki Gunnleifsson inn á fyrir Ágúst Orra og er hann þá næstyngsti leikmaðurinn í sögunni til að spila fyrir Breiðablik í efstu deild, aðeins 15 ára og 156 daga gamall.

Okkar menn voru þéttir til baka í þessum fyrsta heimaleik Breiðabliks á tímabilinu. Vörnin stóð sig með mikilli prýði – sem sést kannski best á því að Ívar Örn var valinn maður leiksins – en það var heldur lítið að gerast fram á við. Leikur okkar manna, sérstaklega í seinni hálfleik, einkenndist heldur mikið af löngum spyrnum sem skiluðu takmörkuðum árangri. Því ber hins vegar að fagna að þrjú stig komu í hús og við megum heldur ekki gleyma því að í fyrra töpuðum við 1-4 fyrir Skagamönnum. Þetta mun kannski ekki teljast fegursti sigur ársins – en eins og sagt er í golfinu: það eru engar myndir á skorkortinu.

Næst fara okkar menn suður með sjó og leika við Keflvíkinga þann 22. apríl. Vonandi verður komin meiri snerpa sóknarleikinn svo að við getum öll sagt eins og frægasti Akurnesingurinn forðum: „Nú smáfer landið að rísa aftur.“

PMÓ